کتاب سرخ  از حکیم ارد بزرگ

فرگرد ادب



با ترشرویی به میان مردم رفتن ، تنها از بیماران ساخته است .  ارد بزرگ


ادب نمایه آغازین خرد است . ارد بزرگ


آدم با ادب دروازه دلها را همیشه گشوده می بیند . ارد بزرگ


ادب با پول ، دانش و آموزش بدست نمی آید ادب دارای ریشه است ریشه ایی به بلندای تاریخ . ارد بزرگ


دانه ادب در درون ما همانند گیاهی رشد می کند روشن بینی ، آب رشد آن است و خورشید ، دوستان و همدلان . ارد بزرگ


خواست ادب آن نیست که هر چه ما می خواهیم دیگران بگویند ، ادب آنست که ببینیم آیا کسان دیگر در جایگاه خویشند ؟ و حال ما در کجاییم ؟ ارد بزرگ


برای آنکه کسی را با ادب بنامیم و یا وارون براین ، باید کمی درنگ کرد و زمان را به کمک گرفت . ارد بزرگ


مردم آدمهای بردبار را با ادب می دانند حال آنکه بردباری سنجشی درست نیست ! باید ادب آدمها را در آزمون ها سنجید و نه در سکوتها ... ارد بزرگ


ادب خویش را هیچ گاه فرو مگذار ، با وجود آنکه مورد ریشخند باشی ! .  ارد بزرگ